Pielęgnacja sierści Yorka – jak często czesać włosy?

Psy, tak jak ludzie czy inne zwierzęta zapadają na różne choroby. Trzeba je leczyć, ale zanim do tego dojdzie, należy chorobom zapobiegać. Możemy to robić wtedy, gdy pies chowany jest w odpowiednich warunkach, dobrze odżywiany, dbamy o jego ruch i systematycznie go szczepimy przeciw różnego rodzaju chorobom. Niebezpieczną choroba, na która chorują Yorki i inne psy jest nosówka. Jest to choroba przenoszona droga pokarmową lub kropelkową. I wcale pies nie musi mieć kontaktu z innym chorym zwierzęciem, by ta chorobą się zarazić, wystarczy, ze zetknie się z wydzieliną lub odchodami innego, chorego zwierzęcia. Po tygodniu od zakażenia pojawiają się pierwsze objawy choroby. Choroba jest groźna szczególnie dla młodych Yorków, których odporność nie jest jeszcze tak duża, jak psów dorosłych. Jeśli zauważymy, ze pies jest markotny lub osłabiony, traci apetyt i wydaje nam się ,ze ma gorączkę, to możemy podejrzewać, że zaraził się tą właśnie chorobą.

Po kilku dniach z nosa, pyska i oczu wypływa im początkowo wodnista a następnie ropna wydzielina. Może wystąpić także postać pokarmowa nosówki, objawiająca się biegunkami, postać oddechową, objawiającą się problemami z oddychaniem oraz najgroźniejsza odmiana nosówki – nerwowa (atakuje ośrodkowy układ nerwowy) objawia się napadami skurczów przypominającymi epilepsję. Konieczna jest wizyta u lekarza, ale można powiedzieć, że rokowania w przypadku tej choroby nie są dobre. Inna, groźna chorobą Yorków jest wirusowe zapalenie jelit. Jest to choroba bardzo groźna, bardzo zaraźliwa i zbiera największe żniwo wśród całej populacji psów. Działanie wirusa powoduje uszkodzenie kosmków jelitowych, które nie mogą wchłaniać odpowiednich ilości substancji odżywczych ze światła jelita. Wywołuje to intensywną biegunkę, często z krwią o bardzo intensywnym, nieprzyjemnym zapachu oraz częste również o intensywnym zapachu wymioty. W efekcie tych działań dochodzi do odwodnienia zwierzęcia  ,co stanowi zagrożenie dla jego życia. Często dochodzi również do uszkodzenia mięśnia sercowego.